เรียงความเรื่อง “ศรีบูรพา กุหลาบกลางใจ”

น.ส. ปวีณ์สุดา เข็มสำฤทธิ์ ม.5/6 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า

    “ศรีบูรพา”เป็นใคร มีความสำคัญอย่างไร หลายคนรู้จักท่านเป็นอย่างดี หลายคนรู้จักเพียงชื่อและหลายคนไม่เคยได้ยินชื่อของท่านเลย ข้าพเจ้าจัดอยู่ในคนกลุ่มที่ 2 คือรู้ว่าท่านเป็นนักเขียนจากผลงานการเขียนเรื่อง      “ข้างหลังภาพ” ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และเรียกน้ำตาข้าพเจ้าด้วยคำพูดสุดท้ายของหม่อมราชวงศ์กีรติ   

แต่หลังจากซาบซึ้งกับข้างหลังภาพแล้ว ข้าพเจ้าก็มิได้ขวนขวายที่จะศึกษาประวัติและผลงานอื่นๆของศรีบูรพา จนกระทั่งคุณครูของข้าพเจ้านำหนังสือ “กุหลาบในสวนเล็กๆ” ซึ่งผู้เขียนสร้างตัวละครหนุ่มวัยรุ่นเป็นผู้ดำเนินเรื่องเกี่ยวโยงกับศรีบูรพามาแนะนำ จึงทำให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสเข้าสู่โลกแห่งอุดมการณ์ของท่านผ่านตัวหนังสือของคุณชมัยภร แสงกระจ่าง และโอกาสอันดียิ่งกว่าคือข้าพเจ้าได้เป็นหนึ่งในผู้ร่วมเสวนากับคุณชมัยภรในหัวข้อ  “ตามรอยศรีบูรพากับ ชมัยภร แสงกระจ่าง” อีกด้วย

    ข้าพเจ้ารู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อได้มีโอกาสมาพบกับนักเขียนผู้เปิดโลกให้กับข้าพเจ้า คุณชมัยภร ทำให้ข้าพเจ้าได้รู้จัก “ศรีบูรพา” หรือ “คุณกุหลาบ สายประดิษฐ์” รวมไปถึงผลงานของท่านมากยิ่งขึ้น ทำให้ข้าพเจ้าเกิดพลังในความคิด คิดที่จะติดตามอ่านผลงานอันทรงคุณค่าของ ศรีบูรพา เช่นเดียวกับตัวเอกของเรื่อง คือนายเพลิน ที่ได้รับรู้โลกกว้าง ทำให้ชีวิตที่ไร้แก่นสารของเขากลับมีคุณค่ามากยิ่งขึ้น ซึ่งตรงกับคำพูดของคุณชมัยภรที่ว่า “วัยรุ่นทุกสมัยไม่ได้เรื่อง แต่จะได้เรื่องเมื่อรู้เรื่อง” คำว่ารู้เรื่องนั้นคุณชมัยภรได้อธิบายเสริมว่า “เด็กรุ่นเก่ามีคุณภาพมาจากการอ่าน ในขณะที่เด็กปัจจุบันนั้นอ่านหนังสือน้อยลง เพราะไปมัวเสพอยู่กับโทรทัศน์ คอมพิวเตอร์และสื่อไร้สาระต่างๆ” คำพูดของคุณชมัยภรทำให้ข้าพเจ้าคิดย้อนกลับมาดูตนเองว่าความรู้ที่ข้าพเจ้าได้รับนั้นมาจากสิ่งใด คำตอบที่อยู่ในใจของข้าพเจ้านั้นมีเพียงหนังสือเท่านั้น และความรู้สึกผิดใต้จิตสำนึกก็บอกกับข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้าให้เวลากับอ่านหนังสือน้อยลงในช่วงปีที่ผ่านมา ทำให้ข้าพเจ้าเกิดความตั้งใจว่าจะเพิ่มพูนคุณภาพของตนให้มากขึ้น รวมไปถึงปลูกฝังให้น้องชายเป็นเด็กที่รักการอ่านด้วย

    คุณชมัยภรเองก็เริ่มเป็นนักอ่านก่อนที่เป็นจะเป็นนักเขียน หนังสือของศรีบูรพาที่ท่านอ่าน  หลายเล่มแสดงให้เห็นถึงอุดมคติของคุณกุหลาบคือ “ผู้ใดเกิดเป็นสุภาพบุรุษ ผู้นั้นเกิดมาสำหรับคนอื่น” คำว่าสุภาพบุรุษนั้นหมายถึงสุภาพชน คือ คนดี ส่วนคนอื่นนั้นหมายถึงคนส่วนใหญ่ในแผ่นดิน นั่นหมายถึง เป็นคนที่ขอพลีตนให้ผู้อื่นที่อยู่ในโลก ข้าพเจ้าสรรเสริญอุดมคติของคุณกุหลาบยิ่งนัก หากมีคนที่มีเป้าหมายสูงสุดของชีวิตเช่นเดียวกันกับท่านมากกว่านี้ เราคงไม่เดือดร้อนจากความเห็นแก่ตัวของคนที่ไม่รู้จักประโยคที่ว่า “ชีวาเพื่อมวลชน”

    การได้พูดคุยกับคุณชมัยภร แสงกระจ่าง และอ่านหนังสือของท่าน ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนมีผู้แนะนำให้ทำความรู้จักกับคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ นักเขียนผู้มีวรรณศิลป์อันสูงส่ง บทความบางส่วนที่สอดแทรกอยู่ในหนังสือและนำมากล่าวถึงในการเสวนานั้น จรรโลงใจของข้าพเจ้าให้คิดแต่ในด้านดีแม้ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด ข้าพเจ้าเชื่อว่าหลายคนคงมีความคิดเช่นเดียวกันกับข้าพเจ้าที่จะสร้างสรรค์สังคมที่ไม่ได้เจริญเพียงในด้านวัตถุ แต่เจริญในด้านจิตใจด้วย โดยดำรงชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า มีสิทธิเสรีภาพและไม่เบียดเบียนผู้อื่น ลักษณะเดียวกันกับการใช้ชีวิตของนักเขียนผู้มีอุดมการณ์อันน่ายกย่องอย่าง “ศรีบูรพา” ข้าพเจ้ามองย้อนกลับไปมองตัวตนคนเก่า บัดนี้ข้าพเจ้าได้รู้แล้วว่า กุหลาบต้นเล็กๆถูกปลูกลงกลางใจของข้าพเจ้าและพร้อมจะเบ่งบานแล้ว